Filtr FO

Systemy odwróconej osmozy opierają się na zjawisku istnienia dysproporcji ciśnienia pomiędzy cieczami o odmiennych stężeniach oddzielonymi błoną półprzepuszczalną. To tzw. ciśnienie osmotyczne. Z uwagi na w miarę niewielkie różnice ciśnień w zjawisku odwrócona osmoza opiera się na zjawisku odwrotnym, w którym występuje zewnętrzne źródło ciśnienia czyli ciśnienie sieci wodociągowej. W procesie owym występuje przesączanie wody z wyższym stężeniem zabrudzeń do wody z mniejszym stężeniem. W taki sposób uzyskujemy niesłychanie wysoką dokładność uzdatniania. W filtrach odwróconej osmozy usuwane są niechciane substancje takie jak na przykład: mangan, żelazo, twardość lecz także groźne bakterie.

Jakość wody uzdatnionej podobna jest do wody demineralizowanej (przewodność kilkunastu mikro Siemensów na cm2). Niezmiernie często w celach spożywczych zakłada się uzupełniające mineralizatory KlarsanC, które wyrównują mikroelementy wyfiltrowane podczas przenikania wody poprzez membranę osmotyczną. Defektami systemu osmotycznego jest przede wszystkim spory odrzut uzdatnianej wody (co najmniej 50%, nawet stosując pompy podnoszące ciśnienie) oraz niska efektywność (dlatego z reguły do filtrów odwróconej osmozy dodawane są zbiorniczki buforowe przechowujące zdezynfekowaną wodę). W chwili obecnej filtry do wody oparte na zjawisku odwróconej osmozy są niesamowicie popularne, a ponadto występują w bardzo rozległym zakresie wydajności.

Comments are closed.